Srebrny talar uzysku Lautenthals Glück (niem. Ausbeute der Grube Lautenthals Glück) bity pierwotnie przez mincerza Rudolfa Bornemanna, za panowania książąt Ernesta Augusta oraz Rudolfa Augusta, jako udział w zysku (uzysk) z kopalni srebra dla zrzeszenia wydobywców pod nazwą Lautenthals Glück.
Lautenthals Glück zostało założone w Dolnej Saksonii w latach osiemdziesiątych XVII wieku poprzez urząd górniczy, który chciał w ten sposób odrestaurować i połączyć w związek kopalnie srebra zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej, a po niej wprawdzie odbudowywane, ale z czasem popadłe w zaniedbanie. Udziałowcy (niem. Kux), zobowiązani w przypadku rentowności wydobycia do płacenia grzywny, czyli opłaty za eksploatację kopalni, uzyskali pierwszy dochód w roku 1685, czego wyrazem stała się właśnie srebrna moneta uzysku Lautenthals Glück o wartości od 2 do 5 talarów.
Awers (opis bez zdjęcia)
Inskrypcja w okręgu zewnętrznym
D : G ∙ RUDOLPH ∙ AUGUSTUS DUX BRUNS : ET LUN :
(Z łaski Bożej Rudolf August książę Brunszwiku i Lüneburga), w środku herb, rok u dołu po lewej i prawej stronie, rozdzielony po dwie cyfry, oraz inicjały mincerza Rudolfa Bornemanna.
Rewers (na zdjęciu tytułowym)
W centrum widoczna postać lutnistki stojącej na ślimaku. Słowo lutnia zawiera się mianowicie w nazwie miejscowości Lautenthal, a także związku wydobywców srebra Lautenthals Glück (pol. Szczęście Lautenthalu). Ślimak oznacza tu być może powolny, ale stały wzrost rentowności przedsięwzięcia. Tło to krajobraz okolicy Lautenthalu, z miastem po lewej i kopalnią nieco niżej po prawej. Inskrypcja po łacinie, w okręgu zewnętrznym,
TU TANDEM ABIECTAM REDDES DEUS ALME SONORAM,
jest grą słów: „Wreszcie Ty, dobry Boże, przywrócisz utraconą chwałę.” lub „Wreszcie Ty, błogosławiący Boże, przywrócisz dźwięk (lutni, czy też raczej brzęczących monet).”, stanowiąc wyraz nadziei na dochód, wypłacony w postaci uzysku. Zleceniodawcy wybicia talara kierują w ten sposób swoje słowa do Boga, którego Imię umieszczono u góry po prawej w postaci tetragramu w promieniach, wyraźnie odróżnionego jednak od Słońca jako ciała niebieskiego, które widać po stronie lewej rewersu.
