Arktyczny mróz w powiązaniu z tak zwanym czynnikiem chłodzenia wiatrem pozbawiał mnie właśnie resztek ciepła zgromadzonego w bądź co bądź całkiem grubej kurtce z kapturem. Nie chciałem jednak ustąpić i dalej szedłem ulicami powoli rozbudowującego się, nowego wiedeńskiego osiedla o nazwie kojarzącej mi się z kurortem narciarskim: Aspern.

Nowoczesne bloki mieszkalne,

szerokie ulice ze szczodrze wydzielonymi pasami ruchu dla rowerzystów i jeziorko pomiędzy już powstałymi obiektami a specjalnie wybudowaną na potrzeby nowych mieszkańców stacją metra. Tak w skrócie wygląda aspern – Wiedeńskie Miasteczko nad Jeziorem (niem. nazwa projektu: aspern – Die Seestadt Wiens), którego rozrost jest planowany aż do zakończenia projektu budowlanego w roku 2028.

Jak w każdym domu, tak i w Aspern stanowiącym docelowo miejsce zamieszkania dla ponad 20.000 ludzi, obowiązują pewne reguły i zwyczaje. Jednym z nich jest tak zwany

regał sąsiedzki (niem. Nachbarschaftsregal),

z którego jak sądzę korzystać może każdy członek miejscowej społeczności a nawet goście. Na przymocowanej do ściany półce, wolnostojącym regale albo w innej ogólnie dostępnej instalacji znaleźć może poszukiwacz skarbów coś do poczytania lub zabawy.

Na zdjęciu tytułowym widać taki właśnie regał, a w nim moc eksponatów:

  • podręcznik Word 2000,
  • dwie kasety magnetofonowe,
  • pięć uszkodzonych lub niekompletnych zawiasów,
  • białe wiadro,
  • szary karton z kablami, szklanką i zieloną butelką oraz
  • po prawej na dole zbita szybka z pleksiglasu.

Z drugiej strony dostrzec można również:

  1. zapewne bogato ilustrowany album o koniach,
  2. album poświęcony odkryciom Kolumba,
  3. ogółem ponad 160 innych książek w całkiem dobrym stanie – suchych i zadbanych oraz
  4. u góry specjalnie przygotowany napis, który wykonano farbą w sprayu z zastosowaniem szablonu.

Patrząc na całość doszedłem roboczo do następującego wniosku: osoby opiekujące się tym projektem być może nie dostrzegają pewnych jego estetycznych niuansów lub po prostu nie krępują się nimi, ale najwyraźniej jedynie ośmiela to publiczność do brania udziału w tej inicjatywie. Przypuszczam, że książki są tu regularnie wymieniane a ekspozycja podlega ciągłym zmianom.